April 12, 2018

Jorhat Meet, 2018, April 8

GAJARI Dot Com Jorhat Meet, 8th April 2018

Munmi Hazarikaৰ অনুভৱ: -

একান্তই ব্যক্তিগত অনুভৱঃ যোৰহাট গাজাৰী মিট।

ফেব্ৰুৱাৰীতেই বিদ্যুৎ ফুকনে ঘোষনা কৰিছিল এক এপ্ৰিলত যোৰহাট মিট হ'ব বুলি। তাৰপাছত সকলোৰে সা সুবিধা মিলাই মিটৰ তাৰিখ স্থিৰ কৰা হ'ল ৮ এপ্ৰিল। হোৱাটচ এপ গ্ৰুপটোত যোৱা দুটা মাহে বহু আলোচনা,উপদেশ, সিদ্ধান্ত। শেষত নিৰ্দিষ্ট ,বহু আকাংক্ষাৰ,অপেক্ষাৰ সেই বিশেষ দিনটো।

আপোনালোকক কি দিব পাৰিলোঁ‌,কি নোৱাৰিলো নাজানো কিন্তু যত্নৰ ক্ৰুটি কৰা নাছিলো। দুটামান কথাত আমিবোৰে গুৰুত্ব দিছিলোঁ। দুটামান কথাই অন্যৰ লগতে মোৰো হৃদয় চুইছিল। 
এয়া আত্মপ্ৰচাৰ বা আত্মগৌৰৱ নহয়। এয়া এক আত্ম সন্তুষ্টি।

১। যোৰহাটৰ অন্যতম সক্ৰিয় সদস্য সুৰেশ বৰাৰ অনন্য ,একক সৃষ্টিশীল মনটোক হাজাৰবাৰ লাল চালাম। গাজাৰীৰ পতাকা খন ৰ প্ৰয়োজনীতাক উপলব্ধি কৰি ,সকলোকে চাৰপ্ৰাইজ দি ,সকলোৰে আগত,সকলোকে লগত লৈ উত্তোলন কৰি এক অভিনৱ চমক দিলে।

২। অতিথি সকলক সম্বৰ্দ্ধনা জনোৱা গামোচা কেইখনত গাজাৰীৰ ল'গ' খোদিত কৰোৱা। এয়া অতিথি সকলৰ কাৰণেও স্মৰণীয় হৈ ৰ'ব।

৩। মিটৰ মাজৰ কাৰ্যসূচী সমুহত অসমীয়া কৃষ্টি সংস্কৃতি প্ৰতিফলিত হোৱাতো ত গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। বৰগীত, সত্ৰীয়া নৃত্য, জ্যোতিসংগীতৰ ভায়োলিন বাদন ক বাচনি কৰা হৈছিল। হেম বৰুৱা দেৱৰ মমতাৰ চিঠি"য়েও সভাৰ মান ৰাখিছিল।
সমবেত সংগীততো গাজাৰীৰ আদৰ্শ প্ৰতিফলিত হৈছিল। 
"আমাক এখন সমাজ লাগে সাম্য মৈত্ৰী একতাৰ,"

৪। শৃংখলাবদ্ধতাৰ অন্যতম নিদৰ্শন আছিল এই যোৰহাট মিট। সকলো গাজাৰীয়ানে এই নিয়ম মানি চলিছিল। কিয়নো মঞ্চত অতিথি লৈ কোনেও শৃংখল নাভাঙে। গাজাৰীয়ানৰ অন্তৰংগ আলাপত অতিথি সকলো মঞ্চৰ পৰা নামি আহি গাজাৰীয়ানৰ লগত একাকাৰ হৈ পৰিছিল। সেয়া আছিল আমাৰ নিজৰ ক্ষণ।

৫।গাজাৰী মিট চলি থকাৰ মাজতে জয়া ভৱনৰ সন্মুখত এটা এক্সিডেণ্ট হৈছিল। আঘাতপ্ৰাপ্ত অচিনাকী যুৱক জনক সহায় কৰিবলৈ কোনো আগবাঢ়ি অহা নাছিল। সুদূৰ ৰাজগড়ৰ পৰা অহা ৰিয়ানে নিজে ভাড়া কৰি অহা গাড়ীখনেৰে আঘাতপ্ৰাপ্ত অচিনাকী যুৱক জনক যোৰহাট মেডিকেল কলেজত থৈ আহিছিলগৈ। এয়াই আমাৰ গাজাৰীয়ান। মানৱতাবোধেৰে মহীয়ান।

৬।সদৌশেষৰ ভাল লগা কথাটো হ'ল খানা। ৰাইজে তৃপ্তিৰে খাইছিল বুলি গম পাইছিলো। আমাৰ যথেষ্ট খাদ্য থাকি গৈছিল। ইমান সুন্দৰ আৰু সুমিষ্ট খাদ্যখিনি নষ্ট হ'ব বুলি বেয়া লাগিছিল। কিন্তু জয়া আৰু সুৰেশৰ প্ৰচেষ্টাত খাদ্যখিনি দ'গাওঁ‌ ৰ অনাথ আশ্ৰমৰ শিশু সকলৰ কাৰণে পঠিয়াই দিয়া হ'ল।
তেওঁলোকেও আমাৰ লগতে তৃপ্তিৰে এসাঁজ খালে।

এয়াই আমাৰ কথা,আমাৰ চিন্তা,আমাৰ কৰ্ম। আমি গাজাৰীয়ান। 
কিহৰ তাড়নাত তপন সুৰেশহঁ‌তে বৰষুণত ৰাতি ৰাতি তিতি বুৰি কাম কৰে ,কিহৰ কাৰণে মৌচুম,ৰাজা,অনুৰাগ হঁ‌তে পেটত ভোক লৈও গাজাৰীৰ কামত দৌৰি ফুৰে,অমৰে বাইক দৌৰাই দৌৰাই আহি দেহেকেহে খাটে। আশাই ৰাতি দুই বজালৈকে কাক খুৱাম বুলি পিঠা ভাজে।পিংকিয়ে ৰাজগড়ৰ পৰা কেকৰ টোপোলা কঢ়িয়ায়। জয়াই পদিনা নৰসিংহৰ চাটনি ঘৰতে পিচি আনে। বৰ্ষাৰ ছোৱালীয়ে হাতত বটা লৈ চফ দিয়ে।কলিজাই কিহৰ ফুৰ্তিত মৰ্টন বিলায়। প'গ',মুন,পল্লবী,মৌবা হঁ‌তে কিয় ককাল বিষাই যোৱাকৈ কষ্ট কৰে। আৰু মই নিজেও ডাক্তৰে দিনে দুটাকৈ খাবলৈ দিয়া এণ্টিবায়োটিক সোনকালে ভাল হওক বুলি তিনিটাকৈ খাইছিলো।
মিট হৈ গ'ল। কিন্তু কবিয়ে কোৱাৰ দৰেই "ৰৈ গ'ল অৱশেষ অমিয়া জোকাৰ"।
কিবা এক দুখবোধে মনটোক আছ্ন্ন কৰি আছে।
এয়া যেন পাই হেৰুৱাৰ অচিন বেদনা।
কিন্তূ লগটোতো আমি পায়েই থাকিম নহয়জানো!!
সকলোলৈকে মৰমেৰে ...


আমাৰ ফেচবুক লিংক: https://www.facebook.com/groups/gajaridotcom/ 


>> অসমীয়া কৌতুক, Assamese Jokes, Gajari Dot Com >>

November 13, 2017

Gajari Dot Com Winter Meet, Guwahati

Team Gajari Dot Com; Gajarians on 5th November 2017



November 12, 2017

৫ নৱেম্বৰত উন্মোচিত হ’ল "গাজাৰী ডট কমৰ নিৰ্বাচিত কৌতুক"


গাজাৰী ডট কমৰ নিৰ্বাচিত কৌতুক উন্মোচন


চেতনা দাস আৰু গাজাৰী ডট কম

শান্তনু চাংমাইয়ে চেতনা দাসক সম্বৰ্দ্ধনা যাচিছে

GAJARI DOT COM Selected Assamese Jokes- Book Launch 





June 25, 2017

শৈশৱৰ নিৰ্মোহ আৰু ধেমেলীয়া স্মৃতিবোৰ 03

GAJARI DOT COM ADDA





পল্লৱী গোস্বামী: -

তেতিয়া চাগে ক্লাছ ৩ মানত পঢ়ি আছিলো। নতুনকৈ চাইকেল চলাব শিকিছো। সমান জেগা বা ৰাস্তাত চলাব জনা হৈছো। এদিন বৰদেউতাৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ। বৰদেউতাহঁতৰ ঘৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত। ঠাইবোৰ ওখ-চাপৰ। বৰদেউতাৰ পদুলিৰ পৰা চোতালখন ওখ। আৰু সন্মুখৰ মানুহ ঘৰ ৰাস্তাৰ পৰা তলত। আবেলি সময়। আমিবোৰে চাইকেল চলাই আছোঁ। এবাৰ মই ওখ চোতালখনৰ পৰা চাইকেল চলাই পদুলিৰে ৰাস্তালৈ নামি আহিলোঁ ব্ৰেক নধৰাকৈ (ওখৰ পৰা চাপৰলৈ চাইকেল নমাই আনিবলৈ যে অলপকৈ ব্ৰেকডাল ধৰিব লাগে, তেতিয়ালৈ মই শিকাই নাছিলোঁ)। ফুল ফ'ৰ্চত আহি চাইকেলেৰে সৈতে, সন্মুখৰ মানুহঘৰৰ জেওৰাৰত মই ঢাপলাংকৈ খুন্দা মাৰিলোঁ। কোনোমতে উঠি দেখিলো চাইকেলৰ আগফালটো বেঁকা আৰু মোৰ আঁঠুৰ পৰা ধাৰাষাৰে তেজৰ নৈ বব ধৰিছে। সেইখিনি সময়ত ওচৰত কোনো নাছিল। চাইকেলখন কোনোমতে ঠেলি আনি গোহালিত আঁউজাই থৈ কুঁৱাৰ পাৰত তেজ ধুই থাকোঁতে হে মায়ে গম পাই গালিবৰ্ষণ আৰম্ভ কৰি দিছিল। আঁঠুত দাগটো এতিয়াও আছে।

মৰমী দেৱী বৰা: -

ৰঙালী বিহু আহিলেই তাহানি সৰুকালৰ ঘটনা এটা মনত পৰে। মোৰ বয়স ৮-৯ বছৰ মান হ'ব তেতিয়া। পিতাৰ চাকৰিসুত্ৰে আমাৰ পৰিয়ালটো গুৱাহাটীত আছিলো। বাকী খুৰাহতো বেলেগ বেলেগ ঠাইত আছিল নিজৰ কৰ্মস্থলীত। কিন্তু পূজা আৰু বিহুত সকলোবোৰ গাওঁ‌ৰ ঘৰখনত লগ হোৱাটো নিয়ম তথা বাধ্যতামূলক আছিল। সকলো এনেকৈ লগ হৈ উৎসৱ পাৰ্বণবোৰ পালন কৰিছিল। 

বাৰু এতিয়া আচল কথালে আহো, সেইবাৰ মাঘবিহুত মোৰ তিনি নম্বৰ খুৰা জনৰ বিয়া হৈ গৈছিল। আৰু তাৰপছতে বহাগ বিহুত আমি সকলোবোৰ গাৱঁত লগ হলো। গাওঁ‌ৰ সৰু সৰু ল'ৰা ছোৱালীবোৰৰ এটা বিহু দল আছিল। মই যোৱা বুলি গম পাই সিহতে মোকো সিহতৰ লগত নাচিবলে মাতিলে। মই তো এখোপ চৰা, কয় যে এনেই বুঢ়ি নাচনী তাতে আকৌ নাতিনিয়েকৰ বিয়া। মোৰো সেইয়াই হ'ল, ককাই বৰ ভাল নাপায় বুলি জানিও লাগি গ'লো বিহুৰ আখৰাত। উদ্দেশ্য ঘৰে ঘৰে বিহু নাছিম, পইচা দিব আৰু আমি খানা খাম। ঢোল হ’ল এটা। তাল এজোৰ। এটাই আকৌ তামোলৰ ঢকুৱাৰে বনোৱা ঢোল এটাও যোগাৰ কৰি আনিলত যেনিবা ঢোল দুটা হ’ল। 

আখৰা কৰালে ঠিকেই আছিল, খেলিবলৈ বুলি গৈ আখৰা কৰিছিলো, পিছে বিহু নাচিবৰ দিনা হে পুৱাৰ পৰা মোৰ চিন্তা হ'ল। ককাই বেয়া পায় বুলি মায়ে যে মোক চাদৰ মেখেলা এজোৰ নাচিবলে দিব মই আশা নকৰিলো।(কিন্তু সেইয়া মোৰ ভুল আছিল, পৰৱৰ্তী জীৱনত মা ৰ বাবেহে মই বিভিন্ন নাচ শিকিব পাৰিছিলো) । গতিকে কি কৰা যায় ভাবিব ধৰিলো, হঠাৎ মোৰ মগজত আইডিয়া আহি গ'ল- ঘৰৰ সকলো দুপৰীয়া ভাত খাই শোৱে। মই সেইটো ছেগতে মা, আইতা আৰু খুৰীহতৰ কাপোৰ বোৰৰ মাজত প্ৰতিযোগিতা পাতিলো মনতে কাপোৰবোৰ চাই চাই। আৰু অৱশেষত নতুন খুৰীৰ বিয়াৰ কাপোৰ সাজ মই নিজে পতা প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হ'ল। বাকিবোৰতকৈ ধুনীয়া কাঢ়া ইস্ত্ৰী কৰি থোৱা, বাঃ বঢ়িয়া। মই নিজেই যেনেকৈ পাৰো তেনেকৈ পিন্ধি বিহু নচিব ওলাই গ'লো। আমাৰ দলটোও সাজু সকলো। 

নাচিলো বিহু কেইঘৰমানত,কি যে ফুৰ্তি আমাৰ। ফুৰ্তিতে পাহৰি গ'লো যে "নতুন কইনাৰ বিয়াৰ কাপোৰ হেৰাল" বুলি ঘৰত যে হুলস্থুল হ'ব পাৰে। বুজি পোৱাও নাছিলো, বিয়াৰ কাপোৰ কি। গধুলী ঘৰ পোৱাৰ পাছত হে মায়ে এচাৰি এডালেৰে অলপ বুজালে যদিও খুৰীয়ে বেছিকৈ বুজাব নিদিলে যেনিবা।

Join Us